Cookies στο
Grand Magazine

To Grand Magazine χρησιμοποιεί cookies για την καλύτερη δυνατή εμπειρία. Για να συνεχίστε να χρησιμοποιείτε το site, παρακαλούμε επιτρέψτε τα cookies, αλλιώς μπορείτε να ανατρέξετε σε οδηγίες του browser σας για το πως θα τα αποκλείσετε.
Επιτρέπω τα Cookies
ΔιασκέδασηEvents & Concerts

Enter στο ψηφιακό κανάλι του Ιδρύματος Ωνάση με νέα έργα για τον Ιούνιο
Από την Δευτέρα 1η Ιουνίου έχουν ανεβεί νέα έργα από τους: Γιώργο Ζώη, Σίμο Κακάλα, Eric Baudelaire, Tim Etchells - Jim Fletcher - Chris Thorpe, ITCHY-O, Ethan Lipton, Daniel Wetzel

 Γιώργος Ζώης, Touch me

ΟΛΟ ΤΟ ΣΠΙΤΙ ΜΙΑ ΣΚΗΝΗ.

ΠΑΤΗΣΤΕ ENTER ΣΤΟ WWW.ONASSIS.ORG ΚΑΙ ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΗ ΜΙΑ ΝΕΑ ΣΕΙΡΑ ΑΠΟ ΠΡΩΤΟΤΥΠΑ ΕΡΓΑ ΦΤΙΑΓΜΕΝΑ ΑΠΟ ΤΟ ΣΠΙΤΙ ΜΕΣΑ ΣΕ 120 ΩΡΕΣ

Ιδρυτικά μέλη από σπουδαίες θεατρικές κολεκτίβες (Forced Entertainment, Rimini Protokoll), βραβευμένοι με Marcel Duchamp καλλιτέχνες, ανερχόμενοι κινηματογραφιστές, ιδιαίτερα σχήματα μουσικής-περφόρμανς. Μπαλόνια που κάνουν μοναχικές βόλτες στους δρόμους του Παρισιού, ένα πλάσμα που στοχάζεται περπατώντας στο Κουκάκι, μια μπάντα που συνθέτει ένα μουσικό κομμάτι από απόσταση στο Λος Άντζελες, ένα ζευγάρι που αγαπιέται στη νέα πραγματικότητα, ένα τελετουργικό από την Καλιφόρνια με το φεγγάρι στο περίγειο, οι καρτέλες με οδηγίες ασφαλείας στα αεροπλάνα, ο Βασιλιάς των Αναπνευστήρων που ζει ανάμεσά μας. Καλώς ήρθατε στον κόσμο του ENTER. Μπείτε στο www.onassis.org/enter

Tim Etchells - Jim Fletcher - Chris Thorpe, We are the King of Ventilators

Από τη Δευτέρα 1η Ιουνίου πάτησαν ENTER καλλιτέχνες από όλο τον κόσμο με αναθέσεις από το Ίδρυμα Ωνάση (Στέγη Ιδρύματος Ωνάση, Onassis USA, Ola House-Onassis Los Angeles). O κινηματογραφιστής Γιώργος Ζώης δημιουργεί ένα ερωτικό sci-fi σε δυστοπικές εποχές (Touch me), ο σκηνοθέτης Σίμος Κακάλας αναρωτιέται τι νόημα έχει ένα σύμπαν που δεν υπάρχει κανείς να το παρατηρήσει (Destination Acropolis), ο Daniel Wetzel (Rimini Protokoll) παρατηρεί τι είδους ιστορίες θα μπορούσαν να μας διηγηθούν οι καρτέλες με τις οδηγίες ασφαλείας των αεροπλάνων την εποχή της ακινησίας (Safety Cards 2.0), ο βραβευμένος με Marcel Duchamp 2019, Eric Baudelaire μας παραδίδει την περιπέτεια ενός φουσκωμένου γαντιού ατομικής προστασίας τον καιρό του κορωνοϊού (The Glove). Οι Tim Etchells, Jim Fletcher και Chris Thorpe σχολιάζουν με κωμικό τρόπο την εξουσία, τη θνητότητα και την αυταπάτη (We are the King of Ventilators), οι ITCHY-O κάνουν μια επίκληση στους θεούς το βράδυ που το φεγγάρι βρίσκεται στο σημείο της ελάχιστης απόστασής του από τη Γη (Milk Moon Rite), ενώ οι Ethan Lipton & his Orchestra μετέτρεψαν σε νότες τις σκέψεις ενός ανθρώπου σε συνθήκες καραντίνας (Sleep Train).

Αναλυτικά

Γιώργος Ζώης, Touch me, Video | Διάρκεια: 8΄30΄΄

Σε ένα μακρινό μέλλον, όπου το νερό και ο αέρας είναι μολυσμένα και οι άνθρωποι απαγορεύεται να αγγίζονται, ένα κορίτσι και ένα αγόρι αποφασίζουν να πάνε σε μια παραλία. Ο Γιώργος Ζώης δημιουργεί ένα ερωτικό sci-fi που στοχάζεται για τη ζωή και τις ανθρώπινες σχέσεις με χιούμορ και τρυφερότητα. Η μικρού μήκους ταινία του ισορροπεί περίτεχνα ανάμεσα στο όνειρο και τον εφιάλτη, την πραγματικότητα και τη δυστοπία, την απομόνωση και την εγγύτητα.

Για την ταινία που ετοίμασε για το ENTER, ο σκηνοθέτης επιστράτευσε τη συνεργάτιδά του και κινηματογραφίστρια Κωνσταντίνα Κοτζαμάνη και τους νέους ταλαντούχους χορευτές, Δάφνη Αντωνιάδου και Αλέξανδρο Βαρδαξόγλου, τους οποίους είχαμε δει πρόσφατα να χορογραφούν και να ερμηνεύουν το Vanishing Point στο Φεστιβάλ Νέων Χορογράφων 7, τον Φεβρουάριο του 2020 στη Μικρή Σκηνή. Χρησιμοποιεί επίσης τα κοστούμια από την ταινία του, Third Kind, κλείνοντάς μας το μάτι με μια αναφορά στο μεταποκαλυπτικό sci-fi θρίλερ του, που είχε κάνει πρεμιέρα στην Εβδομάδα Κριτικής του 71ου Διεθνούς Φεστιβάλ των Καννών.

https://www.onassis.org/el/video/touch-me-yorgos-zois 

 

Σίμος Κακάλας, Destination Acropolis, Video | Διάρκεια: 3΄55΄΄

Ένα πλάσμα που περπατάει στην άδεια Δημητρακοπούλου. Μια διαδρομή που εκτείνεται στην καρδιά μιας συνοικίας ανάμεσα σε παρκαρισμένα αυτοκίνητα, κάδους απορριμμάτων, πολυκατοικίες χωρίς ίχνος ζωής και πουλιά που πετούν αμέριμνα.

Ο Σίμος Κακάλας, στο δεύτερο βίντεό του για το ENTER, χρησιμοποιεί το Google translate για να μεταφράσει κείμενα που βρήκε γραμμένα σε «τοίχους» ανθρώπων την περίοδο της καραντίνας, ως μεταφορές της καθημερινής ζωής που αποκτούν μια άλλη σημασία σε αυτή την παράξενη συνθήκη. Ένα τυχαίο ποστ αποκτά φουτουριστική απόχρωση και, με την αρωγή των αλγορίθμων, εκφράζει κατά λάθος μια παραμορφωμένη, δυστοπική εικόνα του παρόντος.

Σίμος Κακάλας, Destination Acropolis

 «Σταμάτα να ελπίζεις. Άνοιξες το κουτί της Πανδώρας και τώρα στο τέλος περιμένεις να βγει και η Ελπίδα. Μην περιμένεις τίποτα, τίποτα δεν θα αλλάξει. Φύγε. Κουνήσου. Χόρεψε. Χρησιμοποίησε το σώμα σου. Να παράγεις δράση, αυτό να κάνεις, οποιαδήποτε δράση. Αρκεί να μην πιστέψεις ποτέ στην ελπίδα. Το σπίτι που έχτισες, θα πέσει πάνω σου, γιατί απλά σάπισε και θα πέσει. Είναι βέβαιο. Στο λένε οι νόμοι της φύσης. Φύγε ή βάλ’ του φωτιά. Σταμάτα, όμως, να ελπίζεις» είπε στον εαυτό του ο ήρωας του έργου μια μέρα και έφυγε με άλογο πολύ μακριά μέσα στην πόλη.

https://www.onassis.org/el/video/destination-acropolis-simos-kakalas

Eric Baudelaire, The Glove, Video | Διάρκεια: 8΄

Ένα έγκλειστο λαστιχένιο γάντι κάνει απόδραση στον κόσμο σε περίοδο πανδημίας. Η περιπλάνησή του μέσα σε μισοάδειους δρόμους έχει για ηχητικό υπόβαθρο μια πρωτότυπη μουσική επένδυση, αυτοσχεδιασμένη από τον Alvin Curran. Όπως αναφέρει ο δημιουργός του, Eric Baudelaire: «Καμιά φορά νιώθεις σαν ένα φουσκωμένο γάντι ατομικής προστασίας και σχεδόν θέλεις να πηδήξεις από το παράθυρο.»

https://www.onassis.org/el/video/glove-eric-baudelaire

 

Tim Etchells - Jim Fletcher - Chris Thorpe, We are the King of Ventilators (Είμαστε ο Βασιλιάς των Αναπνευστήρων) Διάρκεια: 9΄

Το We are the King of Ventilators είναι μια συναρπαστική και προφητική περφόρμανς σε κάμερα, από τον Τζιμ Φλέτσερ, σε σκηνοθεσία του Τιμ Έτσελς, πάνω σε κείμενο του Κρις Θορπ. Το έργο παίρνει μια φράση σχετικά με την αμερικανική παραγωγή αναπνευστήρων, που επαναλαμβάνεται από τον Πρόεδρο των ΗΠΑ, Donald Trump, στη διάρκεια της επιδημίας του Covid-19, και την τοποθετεί σε ευθεία αντιπαραβολή με πρωτότυπο υλικό, για να δημιουργήσει έναν κωμικό και ανησυχαστικό στοχασμό πάνω στην εξουσία, τη θνητότητα και την αυταπάτη.

https://www.onassis.org/el/video/we-are-king-ventilators-tim-etchells

 

ITCHY-O, Milk Moon Rite, Video | Διάρκεια: 13΄35΄΄

Ο μοναδικός φυσικός δορυφόρος της Γης περιφέρεται σε τροχιά στον ουρανό, αποτελώντας ένα εμβληματικό αντικείμενο για αναρίθμητους πιστούς θρησκειών ανά τους αιώνες. Η Σελήνη των αρχαίων Ελλήνων, η Yarcah των Εβραίων και η σεληνιακή θεότητα Τσάντρα των Ινδών, συνδεόταν επίσης από τους αρχαίους Αιγυπτίους με την Ίσιδα, για να αναφέρουμε μόνο μερικές από τις λατρευτικές συνδέσεις της. Προσωποποιεί τα μυστήρια της ζωής και του θανάτου, τόσο επιστημονικά όσο και πνευματικά. Με το φεγγάρι στο περίγειο, δηλαδή στο σημείο της ελάχιστης απόστασής του από τη Γη, στις 7 Μαΐου 2020, οι ITCHY-O τέλεσαν το δικό τους τελετουργικό, το Milk Moon Rite, με μια επίκληση στους θεούς για ισορροπία μεταξύ των αντιθέτων, πάθος/προσήλωση για θεραπεία και ρεαλισμό για να προχωρήσουμε μπροστά αποτελεσματικά.

ITCHY-O, Milk Moon Rite

Σε αυτό το κομμάτι, παρατηρούμε μια πολυδιάστατη αλληλουχία αφηγηματικών στοιχειών, τα οποία αντιπροσωπεύουν τα διάφορα μέλη των ITCHY-O. Μια συρραφή από ήχους συνθεσάιζερ χαμηλής ταλάντωσης να δονείται προτού μεταλλαχθεί, με το πανταχού παρόν φάντασμα του ανταγωνιστή (φαρμάκου) να λειτουργεί ως σκηνικό υπόβαθρο, αναπαριστώντας ένα ηχητικό τοπίο με φορτίο πανδημίας. Οι οιμωγές και στριγκλίσματα της παραμόρφωσης καθρεφτίζουν τη χαοτική πίσω-μπρος αντίδραση της ανθρωπότητας απέναντι σε μια τόσο ανατρεπτική δύναμη. Τα δύο κρουστικά στοιχεία αντιπροσωπεύουν μια εστιασμένη ισορροπία μεταξύ του πάθους και της δύναμης που καθοδηγούν μια πρωταρχική απάντηση για επιβίωση, μετριασμένες από τη χειρουργική ακρίβεια που απαιτείται για την αποτελεσματική εκδίπλωση αυτών των προσπαθειών. Τέλος, τα εκρηκτικά πύρινα στοιχεία λειτουργούν ως σύμβολα των ξεσπασμάτων ενός φυσικού κόσμου.

https://www.onassis.org/el/video/milk-moon-rite-itchy-o

 

Ethan Lipton & his Orchestra, Sleep Train, Τραγούδι | Διάρκεια: 6΄30΄΄

Το Onassis LA ανέθεσε στον Ethan Lipton ένα έργο για το ENTER και έτσι προέκυψε η σουίτα Sleep Train των Ethan Lipton & his Orchestra. Ο Λίπτον συνέλαβε αυτό το κομμάτι μέσα στη νύχτα στη διάρκεια της καραντίνας, που την πέρασε παρέα με το τεσσάρων μηνών μωρό του, και η μουσική απηχεί εκείνα τα αισθήματα παραληρήματος, ανησυχίας και χαράς. Ο Λίπτον και τα μέλη της μπάντας του, Ian Riggs, Vito Dieterle και Eben Levy, παίζουν μαζί εδώ και δεκαπέντε χρόνια, αλλά αυτό το τραγούδι είναι η πρώτη τους απόπειρα απομακρυσμένης συνεργασίας.

Ethan Lipton & his Orchestra

Ο Λίπτον σημειώνει «Αυτή η σουίτα δημιουργήθηκε στο διάστημα 2-8 Μαΐου, όταν η σύντροφός μου κι εγώ βρισκόμασταν σε ένα ντελίριο αϋπνίας με το τεσσάρων μηνών μωρό μας. Ενορχήστρωσα κάποιες φράσεις τραγουδιών που έτρεχαν στο μυαλό μου σε μια ενιαία σύνθεση, αποσκοπώντας να περιγράψω τους επαναλαμβανόμενους βρόχους των σκέψεων με τις οποίες έρχονται αντιμέτωποι οι άνθρωποι, όταν ζουν σε καραντίνα. Με ενδιέφερε να καταγράψω το πώς η καραντίνα (και η πατρότητα) μας ζητά διαρκώς να ζήσουμε την κάθε στιγμή και το πώς η κάθε στιγμή αναφωνεί το δικό της μάντρα, που γρήγορα γίνεται μια ολόκληρη ιστορία κάποιου, ώσπου να δώσει τη θέση της στην επόμενη στιγμή και στο επόμενο μάντρα, το οποίο μπορεί να είναι πολύ παρόμοιο με το αμέσως προηγούμενο. Έστειλα τα φωνητικά στα υπόλοιπα μέλη της μπάντας, κι αυτοί ανταποκρίθηκαν: ο Ίαν Ριγκς πρόσθεσε το μπάσο, ο Βίτι Ντίτερλε πρόσθεσε πνευστά και μελόντικα και ο Έμπεν Λέβι πρόσθεσε κιθάρα, κρουστά, πλήκτρα και την παραγωγή.

Με το Sleep Train είναι η πρώτη φορά που ηχογραφήσαμε κάτι χωρίς να το δουλεύουμε όλοι μαζί στον ίδιο χώρο, χωρίς καν να το έχουμε παίξει ποτέ ζωντανά. Ανταλλάξαμε κάποια μέιλ, αλλά δεν μιλήσαμε ποτέ γι’ αυτό. Ήταν μια πρόκληση να δουλεύουμε πάνω σε αυτό από μακριά, χωρίς να είμαστε σε θέση να μιλήσουμε ή να διαβάσουμε ο ένας τη γλώσσα του σώματος του άλλου, όμως το αισθανθήκαμε όλο αυτό ως μια ευκαιρία. Και μετά από 15 χρόνια που παίζουμε μαζί, βρεθήκαμε να συνδιαλεγόμαστε μέσω της μουσικής. Τα υπόλοιπα παιδιά πήγαν σε τόπους που δεν θα φανταζόμουν ποτέ, προσθέτοντας ο καθένας το δικό του μάντρα πάνω στα μάντρα των υπολοίπων, και το κομμάτι είναι ακριβώς αυτό που θα ευχόμουν να γίνει.»

https://www.onassis.org/el/video/sleep-train-ethan-lipton-his-orchestra

 

Daniel Wetzel (Rimini Protokoll), Safety Cards 2.0 (Καρτέλες με οδηγίες ασφαλείας 2.0), Video | Διάρκεια:12΄37΄΄

Ο Ντάνιελ Βέτσελ των Rimini Protokoll είναι ένας διεθνής καλλιτέχνης που πριν την πανδημία και το lockdown ταξίδευε πολλές φορές τον μήνα με αεροπλάνο σε διάφορους προορισμούς στην Ευρώπη και την Ασία. Όπως αναφέρει ο ίδιος «τις τελευταίες 4 εβδομάδες ακινησίας θα είχα πάρει περίπου 12 πτήσεις από και προς την Αθήνα. Εδώ και χρόνια, κάθε φορά που ακούγεται η ανακοίνωση να δέσουμε τις ζώνες μας, παίρνω τις καρτέλες με τις οδηγίες ασφαλείας και τις διαβάζω σαν να είναι κόμικς. Και κάθε φορά, όλα αυτά τα χρόνια, φωτογραφίζω ένα ή δύο στιγμιότυπα από τις καρτέλες αυτές.

 Daniel Wetzel (Rimini Protokoll), Safety Cards 2.0

Μια συλλογή φωτογραφιών με σχέδια, τραβηγμένες πάντα στιγμές πριν από την απογείωση. Τώρα είναι μια καλή στιγμή να δούμε τι θα μπορούσαν να πουν.» Φυλλομετρώντας αυτή την ασυνήθιστη συλλογή, ο δημιουργός στοχάζεται πάνω στο τι μπορούν να αποκαλύψουν αυτές οι εικόνες σε μια παράξενη εποχή σαν τη σημερινή. Πώς αντέχαμε τόσες πτήσεις τόσα χρόνια; Σε ποιους στέλνουμε φωτογραφία πριν την απογείωση; Τι ιστορίες έχουν να μας αφηγηθούν οι αεροπορικές καρτέλες;

https://www.onassis.org/el/video/safety-cards-20-daniel-wetzel-rimini-protokoll

Να σημειώσουμε ότι διατίθενται ήδη έργα σημαντικών καλλιτεχνών από όλο τον κόσμο που ανήκουν σε διάφορες γενιές και καλλιτεχνικά πεδία: Isabella Rossellini & Paul Magid, Ziad Antar, Μαρία Παπαδημητρίου, Αντώνης Φωνιαδάκης, Βασίλης Κεκάτος, Ευθύμης Φιλίππου, Σίμος Κακάλας, Δημήτρης Καραντζάς, Εύη Καλογηροπούλου, Kareem Kalokoh, Λένα Κιτσοπούλου, Κωστής Σταφυλάκης & Τεό Τριανταφυλλίδης & Αλέξης Φιδετζής, Akira Takayama, Risa Puno & Avi Dobkin, Ηλίας Αδάμ, Στέφανος Τσιβόπουλος, 600 HIGHWAYMEN, Maria Antelman, Kimberly Bartosik, Annie Dorsen, Emily Johnson, Kathryn Hamilton (Sister Sylvester), Radiohole, RootlessRoot, QUEENSBOUND 2020 (Nadia Q. Ahmad, Rosebud Ben-Oni, Pichchenda Bao, Nana Brew-Hammond, Jared Harel, Abeer Y. Hoque, Joseph O. Legaspi, Robert Ostrom, KC Trommer), Samita Sinha, Frisly Soberanis, Alina Tenser & Gabo Camnitzer, Xin Liu, Madeline Best & Brian Rogers, Tei Blow, keyon gaskin, Dynasty Handbag, Annie-B Parson.

Eric Baudelaire, The Glove

Τις επόμενες μέρες θα προστεθούν νέα πρωτότυπα έργα, από τους Έφη Μπίρμπα & Άρη Σερβετάλη, Μαρία Διακοπαναγιώτου, Γιάννη Μανταφούνη, Χρήστο Σαρρή, Kat Valastur και πολλούς ακόμα διεθνείς καλλιτέχνες και οργανισμούς, ενώ η λίστα συνεχώς μεγαλώνει. Ο καθένας μόνος του, αλλά τελικά όλοι μαζί, δημιουργούν μια σειρά έργων που διακτινίζονται από το δικό τους στο δικό μας σαλόνι, διαμηνύοντας έτσι πως η τέχνη δεν πρέπει να σταματά ποτέ, όποιοι και αν είναι οι περιορισμοί.

Πατήστε ΕΝΤΕR σε πάνω από 40 νέα έργα που διατίθενται ήδη, χωρίς αντίτιμο ή χρονικό περιορισμό, και περιπλανηθείτε στα έργα καλλιτεχνών που δίνουν φωνή στο σήμερα.

Περισσότερες πληροφορίες στο www.onassis.org

ΣΤΕΓΗ ΩΝΑΣΗ

Συγγρού 107

Βαθμολογήστε:
Βαθμολογία: NAN/5